سختی‌گیر یا اسمز معکوس؟
سختی‌گیر یا اسمز معکوس؟
این دو دستگاه رقیب هم نیستند. یکی یون سخت را عوض می‌کند و دیگری بخش بزرگی از نمک را پشت غشا جا می‌گذارد.
سختی‌گیر چه می‌کند
سختی‌گیر رزینی کلسیم و منیزیم را می‌گیرد و سدیم می‌دهد. هدایت آب تقریباً همان می‌ماند. کلراید، سولفات و سیلیس حذف نمی‌شوند. احیا با نمک است و پساب شورِ احیا دارد، ولی شورابهٔ دائمی غشا را ندارد. برای بسیاری از دیگ‌های کم‌فشار و برای خوراک برج، اگر سازنده فقط سختی را محدود کرده باشد، همین کافی است.
اسمز معکوس چه می‌کند
اسمز معکوس TDS را پایین می‌آورد. خروجی اغلب چند ده میکروزیمنس است، نه آب مقطر. بازیافت شصت یا هفتاد درصد یعنی سی تا چهل درصد آب غلیظ باید جایی برود. پیش‌تصفیه، حذف کلر و کنترل SDI اجباری است. اگر این‌ها را ندارید، غشا زودتر از موعد تمام می‌شود.
یک قاعدهٔ ساده
سختی‌گیر
هدف: رسوب کلسیمی. آب هنوز شور است. دیگ کم‌فشار، برج، و پیش از RO وقتی سختی بازیافت را می‌کشد.
اسمز معکوس
هدف: کم کردن شوری، کلراید یا سیلیس محلول. دیگ با حد هدایت، خوراک دیونایزر، آب فرآیند.
هر دو با هم هم منطقی است: سختی‌گیر یا آنتی‌اسکالانت جلوی RO، تا غشا رسوب نگیرد. چیدن سختی‌گیر به‌جای RO وقتی مسئله شوری است، فقط نمک احیا را زیاد می‌کند. شرح آب دیگ در صفحه بویلر است.
دیدگاهی در مورد “سختی‌گیر یا اسمز معکوس؟”
نظرات بسته شده است.