آب بویلر، مدار خنک‌کن و سیلیس را با کلاس فشار طراحی کنید
در نیروگاه و بویلر صنعتی، سختی، سیلیس، بلودان و کندانس چهار پروندهٔ جدا هستند و یک فیلتر مشترک جمع‌شان نمی‌کند. زنجیره معمولاً ترکیبی از سختیگیر، اسمز معکوس، دیونایزر، دوزینگ و گاهی برج عریانسازی است، به شرط آنکه حد سازنده معلوم باشد.
زنجیره وکتوری آب نیروگاه
کلاس فشار (Pressure Class)، صورت‌مسئله را عوض میکند
آب تغذیهٔ بویلر (Boiler Feedwater) یک مشخصات جهانی ندارد. بویلر فایرتیوب (Low-Pressure Fire-tube Boiler) اغلب با سختی خیلی پایین، قلیائیت کنترلشده و اکسیژن کم کنار می‌آید، به شرطی که سازنده همان را نوشته باشد. هرچه فشار و دما بالا می‌رود، تحمل سیلیس (Silica)، رسانایی (Conductivity) و یونهای همراه بخار (Dissolved Ions) کمتر میشود. سیلیس واکنش‌پذیر در آب بویلر فشاربالا میتواند با بخار فرار کند و روی پره بنشیند. تمیز کردن آن مسیر، از جنس یک شست‌وشوی سادهٔ مبدل نیست. برای همین اولین برگه در طراحی آب نیروگاهی، کلاس فشار و جدول شیمی سازنده است نه بروشور دستگاه.
ارشان این جدول را جعل نمی‌کند و عدد میکروزیمنس را به‌عنوان نتیجهٔ تضمینی آزمایش خودش اعلام نمی‌کند. فاصلهٔ بین آنالیز آب خام (Raw Water Analysis) و حد سازنده را به زنجیره تصفیه (Treatment Train) ترجمه میکند. اگر حد فقط حذف سختی باشد، سختیگیر (Water Softener) و دوزینگ (Chemical Dosing) ممکن است کافی باشد. اگر سیلیس و شوری هم باید پایین بیاید، سختیگیر به‌تنهایی گمراه‌کننده است چون رزین سدیمی کلسیم را می‌برد و سیلیس را نگه می‌دارد. آن‌وقت دستگاه تصفیه آب صنعتی (Industrial Water Treatment System) و بعد دیونایزر (Deionizer) معنی پیدا میکند.
کندانس برگشتی (Condensate Return) معمولاً خالص‌ترین آب سایت است و دور ریختنش گران است، ولی خالص ماندنش مشروط به این است که کندانسور نشت نداشته باشد. نشت آب خنک‌کن، سختی و در مناطق ساحلی کلراید را یک‌باره وارد مسیری میکند که برای آب دمین ساخته شده. پولیش کندانس وقتی توجیه دارد که کلاس بویلر به ناخالصی محلول حساس باشد و تشخیص نشت تنها به اندازه‌گیری رسانایی سپرده نشود. جداکنندهٔ نشتی و تصمیم به تخلیه، گاهی مهم‌تر از خود بستر رزین است.
سختی (Hardness)، قلیائیت (Alkalinity) و جایی که نرم‌سازی (Softening) تمام میشود
سختی یعنی عمدتاً کلسیم و منیزیم. این دو با قلیائیت و حرارت، کربنات کم‌محلول می‌سازند و روی لولهٔ آتش یا سطح مبدل می‌نشینند. لایه نازک هم عایق است و فلز را داغ میکند، بی‌آنکه دبی روی فلومتر عوض شود. سختیگیر رزین کاتیونی قوی (Strong Acid Cation Resin Softener)، این یون‌ها را با سدیم عوض میکند و با آب‌نمک احیا میشود. خروجی‌اش آب نرم است نه آب دمین. سدیم، کلراید، سولفات و سیلیس هنوز آن‌جا هستند. برای بویلر کمفشار این معامله اغلب پذیرفتنی است. برای مسیر بخار فشاربالا پذیرفتنی نیست.
قلیائیت داستان دوم است. قلیائیت بالا در بویلر میتواند به دیاکسیدکربن در بخار تبدیل شود و خط کندانس را اسیدی کند. نرم‌سازی قلیائیت را حذف نمی‌کند. یا باید بخشی از قلیائیت در پیش‌تصفیه شکسته شود، یا دوزینگ و برنامهٔ بلودان بویلر آن را در محدوده نگه دارد، یا قطار دیونایزر از ریشه یون را بردارد. انتخاب بین این‌ها به فشار، سهم آب جبرانی در برابر کندانس برگشتی، و هزینهٔ احیا بستگی دارد. یک نسخه برای همهٔ بویلرهای سایت معمولاً یا اسراف است یا ریسک.
آهن و منگنز را نباید با سختی اشتباه گرفت. اگر پیش از رزین اکسید شوند، بستر را می‌پوشانند و افت فشار می‌سازند. فیلتر صنعتی بعد از اکسیداسیون جای خودش را دارد و جایگزین تبادل یونی (Ion Exchange) نیست. کدورت ورودی سختیگیر اگر رها شود، ظرفیت اسمی رزین فقط روی کاغذ می‌ماند. ارشان پیش از اینکه حجم رزین را از روی سختی و دبی حساب کند، می‌پرسد آهن، کدورت و کلر آزاد چقدر است. کلر آزاد رزین را هم می‌فرساید و باید جداگانه دیده شود.
سیلیس محلول (Dissolved Silica)، سیلیس کلوئیدی (Colloidal Silica) و قطار دمین (Demineralization Train)
سیلیس دو چهره دارد. سیلیس واکنش‌پذیر (Reactive Silica) یون ضعیف است و رزین آنیونی قوی (Strong Base Anion Resin) در فرم هیدروکسید میتواند آن را بردارد، به شرطی که احیا درست باشد و بار آلی رزین را کور نکرده باشد. سیلیس کلوئیدی (Colloidal Silica) یون نیست. از بستر تبادل یونی رد میشود، رسانایی را هم خیلی تکان نمی‌دهد، و بعد در حرارت یا روی ممبران دردسر می‌سازد. اندازه‌گیری فقط سیلیس محلول و فرض اینکه کل سیلیس همان است، طراحی را خوش‌بین میکند. اگر آب خام به کلوئید مشکوک باشد، انعقاد (Coagulation)، فیلتر (Filtration) یا اولترافیلتراسیون (Ultrafiltration/UF) موضوعیت پیدا میکند، نه تکرار احیای رزین.
یک قطار کلاسیک دمین برای آب نیروگاهی این ترتیب را دارد: فیلتر، احیاناً سختیگیر یا تزریق ضد رسوب بسته به شیمی، اسمز معکوس برای برداشتن بخش عمدهٔ نمک، و بعد تبادل یونی. بین ستون کاتیونی و آنیونی، اگر دیاکسیدکربن زیاد باشد برج عریانسازی یا گاززدا بار ستون آنیونی را کم میکند. این برج صفحهٔ محصول خودش را دارد و کارش جابه‌جایی گاز محلول است، نه حذف سختی. بعد از آنیون، بستر مخلوط وقتی لازم میشود که رسانایی یا سیلیس باقی‌مانده هنوز با حد بویلر نخواند. دیونایزر را جلوتر از حذف ذرات گذاشتن، یعنی احیای بیشتر و محصول ناپایدار.
اسمز معکوس (Reverse Osmosis/RO) سیلیس را تا حدی کنار می‌گذارد ولی بازیافتش را خود سیلیس، سولفات کلسیم و فشار اسمزی محدود می‌کنند. ضد رسوب از مسیر دوزینگ می‌آید و دوزش باید با دبی و با آنالیز بخواند. زیاد ریختن ضد رسوب، افت کیفیت نمی‌سازد که هیچ، گاهی خودش بار آلی اضافه میکند. کم ریختن، در فصل گرم که غلظت و دما بالا رفته رسوب سیلیس می‌دهد. برای همین نقطهٔ تزریق، کنترل سطح مخزن ماده و قفل شدن پمپ دوز با پمپ خوراک، بخشی از طراحی است نه آپشن تزئینی.
برج خنککننده (Cooling Tower)، سیکل تغلیظ (Cycles of Concentration) و بلودان (Blowdown)
برج با تبخیر خنک میکند و هرچه تبخیر میشود آب خالص است. نمک می‌ماند و غلیظ میشود. سیکل تغلیظ (Cycles of Concentration) نسبت غلظت یک یون پایدار در آب در گردش به همان یون در آب جبرانی است. حد بالای سیکل را اولین نمکی تعیین میکند که به حلالیت می‌رسد: اغلب کربنات کلسیم، گاهی سیلیس، گاهی فسفات اگر برنامهٔ شیمیایی فسفاتی باشد. بلودان همان آبی است که عمداً دور می‌ریزید تا سیکل از این حد رد نشود. بادِ برد و نشتی هم آب از مدار خارج می‌کنند ولی طراحی را نباید فقط روی آن‌ها گذاشت.
رابطهٔ تقریبی تبخیر با دبی در گردش و اختلاف دما شناخته شده است و حدود یک‌ونیم در هزار دبی گردش به‌ازای هر درجهٔ سانتی‌گراد اختلاف دما، مرتبهٔ درستی از تبخیر می‌دهد. بلودان، اگر بادِ برد ناچیز فرض شود، نزدیک تبخیر تقسیم بر سیکل منهای یک است. آب جبرانی (Make-up Water) جمع این خروجی‌هاست. نتیجهٔ عملی این است که دستگاه تصفیه را با دبی پمپ گردش سایز نمی‌کنند. گردش ممکن است چندصد مترمکعب در ساعت باشد و جبرانی فقط چند درصد آن. کسی که این دو را یکی بگیرد، هم سرمایه را حبس میکند و هم آب راکد در یک سیستم بیش از حد بزرگ می‌سازد.
شیمی برج با شیمی بویلر یکی نیست و آب دمین (Demineralized Water/DM Water) برای پرکردن برج معمولاً اسراف است. برج به آب پایدار از نظر رسوب و خوردگی و میکروب نیاز دارد. دوزینگ بازدارنده، کنترل pH یا قلیائیت، و بایوساید با تناوب مشخص این کار را میکند. گندزدایی با UV یا ازن میتواند بار زیستی یک شاخه را کم کند ولی جایگزین زیرآب و جداسازی ذرات جانبی نیست. کدورت بالا در پکینگ، هم راندمان برج را می‌خورد و هم مادهٔ شیمیایی را تلف میکند. فیلتر جانبی مدار (Side-stream Filter)، مکمل بلودان (Blowdown) است نه رقیب آن.
کندانس (Condensate)، اکسیژن (Oxygen) و مسیری که آب تمیز آلوده میشود
دی‌اریتور (Deaerator) گاز را با بخار می‌کَند و اکسیژن محلول را به سطح خیلی پایین می‌رساند، ولی صفر مطلق شیمیایی نیست و دمای بد یا بار اضافی دی‌اریتور این کار را ناقص میکند. اکسیژن‌زدای شیمیایی (Oxygen Scavenger) از مسیر دوزینگ (Chemical Dosing)، باقی‌مانده را می‌گیرد. نوع ماده و جای تزریق را متالورژی بویلر و برنامهٔ شیمیایی تعیین میکند. زیادروی در آمین یا اکسیژن‌زدا خودش رسانایی و محصول جانبی می‌سازد. اندازه‌گیری اکسیژن محلول بعد از دی‌اریتور، بهتر از زیاد کردن کورِ دوز است.
خط برگشت کندانس اگر دیاکسیدکربن داشته باشد اسیدی میشود و آهن و مس را می‌شوید. این فلزها به بویلر (Boiler) برمی‌گردند و لجن (Sludge) می‌سازند. اصلاح این مسیر گاهی با شیمی آب جبرانی است، گاهی با دوزینگ فیلم‌ساز در خط کندانس، و گاهی با حذف نشتی گاز. پولیش کندانس با رزین، آهن محلول و ناخالصی ناشی از نشت کوچک را می‌گیرد ولی نشت بزرگ آب خنک‌کن را نباید به‌حساب ظرفیت رزین گذاشت. در نشت جدی، تصمیم درست ایزوله کردن و تخلیه است. رزین قربانیِ یک نشت ادامه‌دار، طراحی نیست.
مبدل حرارتی (Heat Exchanger) بین مدار بخار و آب خنک‌کن همان جایی است که این دو دنیا به هم نزدیک می‌شوند. یک لولهٔ سوراخ، برج را وارد بویلر میکند. پایش رسانایی (Conductivity Monitoring) کندانس، اگر نقطهٔ نمونه‌گیری درست باشد، زودتر از آنالیز نوبتی خبر می‌دهد. تجهیزات کنترل جریان و شیر اطمینان و تلهٔ بخار در همین همسایگی‌اند. تلهٔ خراب، کندانس را برنمی‌گرداند و آب جبرانی و سوخت را با هم بالا می‌برد. ارشان شبکهٔ سیالات را از شیمی آب جدا نمی‌بیند، چون خیلی از وقت‌ها افت کیفیت از یک شیر است نه از کمبود ممبران.
چه داده‌ای قبل از سایزینگ (Sizing) آب نیروگاه لازم است
برای بویلر: فشار کاری، سهم آب جبرانی در برابر کندانس برگشتی، حد سازنده برای سختی، سیلیس، رسانایی و قلیائیت، و آنالیز منبع جبرانی. برای برج: دبی گردش، اختلاف دما، تبخیر محاسبه‌شده یا اندازه‌گیری‌شده، جنس پکینگ و لوله، و برنامه فعلی مواد شیمیایی (Chemical Treatment Program) را هم باید مشخص کنید. برای هر دو: دمای فصل گرم، چون حلالیت و تبخیر با هم عوض می‌شوند. بدون فشار بویلر، پیشنهاد دیونایزر ممکن است زیادی محتاطانه یا خطرناک باشد و هر دو حالتش بد است.
دبی پیک آب‌گیری بعد از توقف هم باید گفته شود. واحدی که هفته‌ای یک‌بار از سرد پر میشود با واحدی که فقط جبرانی پیوسته می‌خواهد، مخزن و قطار تصفیهٔ متفاوتی دارد. مسیر تخلیهٔ بلودان بویلر، بلودان برج و پساب احیای رزین (Resin Regeneration Wastewater) را هم می‌پرسیم. احیای اسیدی و قلیایی اگر بی‌طرف‌سازی نشود، خودش یک پساب شیمیایی است و نباید بی‌صدا به کانال آب تمیز برگردد. این پرسش‌ها همان روش ارشان است: خواندن از منبع تا مصرف، بعد انتخاب بین سختیگیر، اسمز، دیونایزر، دوزینگ و گاززدا.
اگر سایت موجود است، نمودار رسانایی بویلر، تعداد بلودان دستی و تاریخ آخرین اسیدشویی از آنالیز آب خام مهم‌تر میشود. این‌ها نشان می‌دهد برنامهٔ فعلی کجا کم آورده است. ارشان این سابقه‌ها را بهصورت تعداد پروژهٔ موفق بازنویسی نمی‌کند. همان سایت را با همان تاریخچه‌اش می‌خواند. تماس برای مرور این برگه‌ها، ۰۲۱۸۶۰۲۱۱۴۰ است و دفتر در تهران، خیابان کرمان، پلاک ۱۰ واحد ۵، شنبه تا پنجشنبه ۹ تا ۱۹ پذیرای مدارک است. پشتیبانی فنی شبانه‌روزی مال بعد از شناخت تجهیز است.
جاهایی که سیستم معمولی می‌شکند
نرم‌سازی به‌جای دمین
سختیگیر سیلیس و قلیائیت را برنمی‌دارد. اگر بویلر فشاربالا را با آب فقط نرم تغذیه کنید، ریسک حمل سیلیس و قلیائیت باقی می‌ماند حتی وقتی آزمایش سختی صفر نشان می‌دهد. مرز این دو را جدول سازنده مشخص میکند نه ارزان‌تر بودن نمک نسبت به اسید و سود.
سایزینگ با دبی گردش برج
دبی پمپ گردش (Circulation Flow) یک مرتبه بزرگ‌تر از آب جبرانی (Make-up Water) است. دستگاهی که روی دبی گردش سایز شود سرمایه را حبس میکند و هیدرولیک راکد می‌سازد. اول تبخیر، سیکل و بلودان را حساب کنید، بعد ظرفیت تصفیه را روی آب جبرانی بگذارید.
نادیده گرفتن سیلیس کلوئیدی
رسانایی پایین الزاماً یعنی سیلیس کم نیست. کلوئید از رزین رد میشود و در اندازه‌گیری یون غالب دیده نمی‌شود. اگر فقط سیلیس واکنش‌پذیر را ملاک بگیرید، قطار تبادل یونی را برای آلاینده‌ای طراحی کرده‌اید که بستر اصلاً نمی‌گیرد.
پولیش به‌جای بستن نشت
بستر کندانس برای ناخالصی کوچک و پیوسته است. نشت واضح آب برج به داخل کندانسور باید ایزوله شود. ادامهٔ کار با رزین، هم مواد را تلف میکند و هم به اپراتور احساس امنیت کاذب می‌دهد در حالی که کلراید وارد بویلر میشود.
مسیر مهندسی، نه فهرست تجهیزات
- 01کلاس فشار بویلر و جدول شیمی سازنده را کنار سهم کندانس برگشتی بگذارید تا معلوم شود نرم‌سازی کافی است یا دمین لازم است.
- 02آنالیز منبع را با تفکیک سختی، قلیائیت، سیلیس واکنش‌پذیر و در صورت شک سیلیس کل بخوانید و آهن و کدورت را جدا بنویسید.
- 03برای برج، تبخیر را از دبی گردش و اختلاف دما برآورد کنید و سیکل را با اولین نمک محدودکننده ببندید، بعد بلودان و جبرانی را حساب کنید.
- 04قطار را به‌ترتیب بچینید: ذرات و کلر و آهن، بعد اسمز اگر شوری باید بیاید پایین، بعد گاززدا اگر دیاکسیدکربن رزین را سنگین کرده، بعد دیونایزر در حدی که سازنده خواسته.
- 05پایش کندانس، اکسیژن بعد از دی‌اریتور و دوزینگ قفل‌شده با دبی را در طرح بیاورید و پساب احیا را بی‌مسیر رها نکنید.
الگوی طراحی: بیلان یک برج و انتخاب قطار بویلر
این بند الگوی طراحی است و پروژهٔ انجام‌شدهٔ هیچ نیروگاهی نیست. فرض کنید دبی گردش برج ۸۰۰ مترمکعب در ساعت و اختلاف دما ۱۰ درجه باشد. تبخیر مرتبهٔ ۰٫۰۰۱۵۳ ضرب در ۸۰۰ ضرب در ۱۰، یعنی حدود ۱۲ مترمکعب در ساعت است. اگر سیلیس آب جبرانی ۲۰ میلی‌گرم بر لیتر باشد و حد محافظه‌کارانهٔ سیلیس در گردش ۱۵۰ باشد، سقف سیکل از نظر سیلیس نزدیک ۷٫۵ است. اگر سختی و قلیائیت زودتر رسوب بدهند، سیکل واقعی پایینتر می‌نشیند. با سیکل ۴، بلودان حدود ۱۲ تقسیم بر ۳، یعنی نزدیک ۴ مترمکعب در ساعت است و آب جبرانی با بادِ برد حول ۱۶ تا ۱۷ مترمکعب در ساعت است نه ۸۰۰.
برای بویلر همین سایت فرضی، فشار را بالا بگیریم تا نرم‌سازی کافی نباشد. آب جبرانی بویلر را از همان چاه، ولی با قطار جدا می‌گیریم: حذف آهن و کدورت، اسمز معکوس با دوزینگ ضد رسوب و بازیافتی که سیلیس و سولفات کلسیم اجازه می‌دهد، گاززدا اگر قلیائیت و دیاکسیدکربن رزین آنیونی را سنگین کند، و دیونایزر تا حدی که جدول سازنده خواسته نه تا یک عدد نمایشی. کندانس برمی‌گردد مگر رسانایی‌اش پرش کند. پرش یعنی نشت، و پاسخ اول ایزولاسیون است نه بزرگ کردن بستر پولیش.
خروجی الگو دو ظرفیت است نه یک شاسی. جبرانی برج حول همان ۱۶ مترمکعب و احتمالاً بدون دمین کامل، جبرانی بویلر بسیار کوچک‌تر و بسیار تمیزتر. مخلوط کردن این دو در یک آب فوق خالص، هم برج را گران میکند و هم ریسک مسیر بخار را با یک اشتباه بهره‌برداری گره می‌زند. اعداد این مثال برای دیدن ترتیب‌اند. روی سایت واقعی، ثابت تبخیر، حد سیلیس و فشار بویلر باید با دادهٔ همان واحد عوض شود. ارشان این جایگزینی را پیش از ساخت انجام می‌دهد.
ضریب تبخیر (Evaporation Factor) و حدهای حلالیت (Solubility Limits) در این صفحه ابزار محاسبه‌اند. سازندهٔ بویلر، سازندهٔ ممبران و آزمایش سیلیس کل در برابر سیلیس واکنش‌پذیر حرف آخر را روی همان آب می‌زنند. هیچ رسانایی یا میلی‌گرم سیلیسی به‌عنوان نتیجهٔ تضمینی ارشان وعده داده نمی‌شود.
اگر جدول شیمی بویلر را ندارید، قبل از انتخاب دیونایزر یا سختیگیر آن را بگیرید. صفحهٔ تماس برای فرستادن همین جدول و آنالیز است. پشتیبانی شبانه‌روزی بعد از مشخص شدن قطار معنی پیدا میکند، وقتی قطعه و دوزینگ باید سرِ موقع برسند.
تجهیزاتی که بسته به آنالیز وارد طرح می‌شوند
سوالات متداول تصفیه آب نیروگاه
01آیا هر بویلری به دیونایزر (Deionizer) نیاز دارد؟برای دیدن پاسخ بزنید
خیر. نیاز به دیونایزر به فشار کاری بویلر (Boiler Pressure)، کیفیت آب ورودی و استاندارد مورد نظر سازنده بویلر بستگی دارد.
در برخی بویلرهای کمفشار، استفاده از سختیگیر (Water Softener) به همراه کنترل شیمیایی آب و اکسیژنزدایی میتواند کافی باشد. اما در بویلرهای با فشار و دمای بالاتر، کنترل پارامترهایی مانند سیلیس (Silica)، رسانایی (Conductivity) و سایر یونهای محلول اهمیت بیشتری پیدا میکند و ممکن است استفاده از اسمز معکوس (RO) و دیونایزر (DI) ضروری شود.
بنابراین، قبل از انتخاب دستگاه باید مشخصات بویلر و حدود مجاز کیفیت آب بررسی شود.
02آیا آب نرم (Soft Water) همان آب دمین (Demineralized Water) است؟برای دیدن پاسخ بزنید
خیر. این دو نوع آب تفاوت اساسی دارند.
سختیگیر بیشتر برای حذف یونهای کلسیم و منیزیم استفاده میشود و آب خروجی آن همچنان میتواند دارای سدیم، کلراید، سولفات، سیلیس و سایر یونهای محلول باشد.
در مقابل، سیستم دیونیزاسیون (Deionization) برای کاهش گسترده یونهای محلول طراحی شده و میتواند آب با هدایت الکتریکی بسیار پایینتر تولید کند.
بنابراین، سختیگیر را نباید جایگزین سیستم دمین (Demineralization System) دانست. انتخاب بین این دو باید بر اساس نیاز واقعی بویلر انجام شود.
03اگر سختی آب بعد از سختیگیر صفر باشد، آیا سیلیس هم حذف شده است؟برای دیدن پاسخ بزنید
خیر.
تست سختی (Hardness Test) عمدتاً کلسیم و منیزیم را بررسی میکند و صفر شدن سختی به معنی حذف سیلیس نیست.
سیلیس (Silica) میتواند همچنان در آب باقی بماند. علاوه بر این، سیلیس کلوئیدی (Colloidal Silica) رفتار متفاوتی دارد و ممکن است توسط سیستم تبادل یونی (Ion Exchange) به‌خوبی حذف نشود.
به همین دلیل، در پروژه‌های حساس باید سیلیس بهصورت جداگانه بررسی شود و در صورت نیاز، ترکیبی از پیش‌تصفیه، RO و سیستم تبادل یونی در نظر گرفته شود.
04آیا میتوان از آب دمین برای برج خنککننده (Cooling Tower) استفاده کرد؟برای دیدن پاسخ بزنید
در بیشتر پروژهها استفاده از آب کاملاً دمین برای برج خنککننده ضرورتی ندارد.
برج خنککننده معمولاً با کنترل سیکل تغلیظ (Cycles of Concentration)، بلودان (Blowdown)، کنترل رسوب و خوردگی و دوزینگ مواد شیمیایی (Chemical Dosing) مدیریت میشود.
البته اگر آب جبرانی (Make-up Water) کیفیت نامناسبی داشته باشد و حتی در سیکلهای پایین باعث رسوب یا خوردگی شود، میتوان بخشی از آب را قبل از ورود به برج نمکزدایی کرد.
بنابراین کیفیت مورد نیاز آب برج باید بر اساس شرایط واقعی مدار و برنامه شیمیایی تعیین شود.
05بلودان (Blowdown) برج خنککننده چگونه محاسبه میشود؟برای دیدن پاسخ بزنید
بلودان مقدار آبی است که بهصورت کنترلشده از مدار برج خارج میشود تا غلظت املاح از محدوده قابل قبول بیشتر نشود.
میزان بلودان به عواملی مانند:
نرخ تبخیر (Evaporation) + سیکل تغلیظ (COC) + بادبردگی (Drift) + نشتی
بستگی دارد.
به همین دلیل، ظرفیت سیستم تصفیه آب برج نباید مستقیماً بر اساس دبی گردش آب (Circulation Flow) انتخاب شود. دبی گردش ممکن است بسیار بیشتر از مقدار واقعی آب جبرانی باشد.
ابتدا باید بیلان آب برج محاسبه شود و سپس ظرفیت تجهیزات تصفیه مشخص شود.
06برج عریانسازی یا گاززدا (Degasser) در سیستم آب بویلر چه کاربردی دارد؟برای دیدن پاسخ بزنید
گاززدا (Degasser) برای کاهش برخی گازهای محلول، بهخصوص دیاکسیدکربن (CO₂)، در قطار تصفیه آب استفاده میشود.
در یک سیستم تبادل یونی، وجود مقدار زیاد CO₂ میتواند بار واردشده به رزین آنیونی (Anion Exchange Resin) را افزایش دهد. قرار دادن گاززدا در محل مناسب، معمولاً پس از مرحله کاتیونی، میتواند این بار را کاهش دهد.
نکته مهم این است که گاززدا وظیفه حذف سختی، روغن یا سیلیس کلوئیدی را ندارد. بنابراین فقط زمانی باید وارد طراحی شود که بررسی شیمی آب وجود گازهای محلول را نشان دهد.
07آیا پولیش کندانس (Condensate Polishing) میتواند نشتی کندانسور را حل کند؟برای دیدن پاسخ بزنید
پولیش کندانس برای حذف مقدار محدودی از ناخالصیهای موجود در کندانس برگشتی کاربرد دارد، اما نباید از آن برای پوشاندن یک نشتی جدی در کندانسور یا مبدل حرارتی استفاده کرد.
اگر آب خنککننده وارد مدار کندانس شود، ممکن است کلراید، سختی و سایر املاح وارد مسیر آب تغذیه بویلر شوند. در چنین شرایطی، ابتدا باید منبع آلودگی شناسایی و برطرف شود و سپس در صورت نیاز از سیستم پولیش استفاده شود.
پایش رسانایی کندانس (Condensate Conductivity) نیز میتواند به تشخیص سریعتر تغییر کیفیت آب کمک کند.
08برای طراحی سیستم تصفیه آب نیروگاه چه اطلاعاتی باید ارائه شود؟برای دیدن پاسخ بزنید
برای شروع طراحی، حداقل اطلاعات زیر بسیار مفید است:
آنالیز کامل آب خام (Water Analysis)، فشار و ظرفیت بویلر، مقدار آب جبرانی (Make-up Water)، میزان کندانس برگشتی (Condensate Return)، دبی و شرایط برج خنککننده، کیفیت آب مورد نیاز و مشخصات سازنده تجهیزات.
هرچه اطلاعات واقعی سایت کاملتر باشد، انتخاب فناوری و محاسبه ظرفیت تجهیزات دقیقتر خواهد بود.
در ارشان، طراحی سیستم بر اساس شرایط واقعی فرآیند و کیفیت آب انجام میشود، نه صرفاً ظرفیت اسمی تجهیزات.
صنعت‌های دیگر
مقالات مرتبط
ظرفیت را از روی کاتالوگ انتخاب نکنید
ارشان تجارت ماندگار آبان مسیر آب را از منبع تا نقطه مصرف می‌خواند. تلفن ۰۲۱۸۶۰۲۱۱۴۰، شنبه تا پنجشنبه ۹ تا ۱۹، تهران، خیابان کرمان، پلاک ۱۰ واحد ۵.